IS DE NEDERLANDSE GEZONDHEIDSZORG EEN “WIT” BASTION?

‘Binnenkomen kan moeilijk zijn, doorstromen lukt wél’

  • 7 min.
  • Maatschappij

Prof. dr. Marcel Levi signaleerde onlangs dat artsen met een niet-Westerse migratieachtergrond sterk ondervertegenwoordigd zijn in de Nederlandse zorg. Hoe denken zij hier zelf over? De Amsterdamse endocrinoloog Noureddine Moumli en de Rotterdamse geneeskundestudente Ikram El Azzouzi delen hun ervaringen.

‘Verschillen zijn een verrijking, de wereld zou supersaai zijn zonder verschillen’, zegt Noureddine Moumli. Geboren in Marokko, kwam hij op zijn veertiende met zijn familie naar Nederland, omdat zijn vader daar al sinds eind jaren zestig werkte. Na twijfel tussen een opleiding tot piloot of arts ging hij in 1996 geneeskunde studeren aan de Universiteit van Amsterdam. ‘Er waren dat jaar vier geneeskundestudenten met een migratieachtergrond, op een totaal van 220’, herinnert hij zich. Na het behalen van zijn artsendiploma in 2004 stuurde hij zeker twaalf brieven naar ziekenhuizen in Amsterdam en omstreken om een werkervaringsplek te bemachtigen. Niemand nam hem aan. ‘Het lijkt me onmogelijk dat geen van die ziekenhuizen plaats had voor een anios interne geneeskunde. Ze schreven ook niet dat er op een later moment misschien wel plek zou komen. Het is niet verwijtend bedoeld, maar dit was destijds wel de rea

Maak een gratis account aan en krijg toegang tot alle artikelen

Account aanmaken

Heeft u al een account?